به وبلاگ یک دوست خوش آمدید - مشکلات صنفی سندیکای آسانسور

این وبلاگ به منظور جمع آوری نظرات همکاران عضو سندیکای آسانسور و پله برقی ایران راه اندازی شده است

پارلمان بخش خصوصی با چهره های تازه
ساعت ٧:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٢/۱٩  کلمات کلیدی: مهندس زهره وندی ، هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ، نماینده سندیکا ، شرکتهای آسانسوری

سلام همکاران عزیز و گرامی

با برگزاری انتخابات اتاق بازرگانی تهران در روز 18 اسفند و پس از شمارش آراء در اواخر شب همان روز ، کاندیداهای منتخب مشخص شدند

با نگاه به منتخبین این انتخابات متوجه می شویم  که خوشبختانه هیات مدیره سندیکا با واقع بینی و هوشیاری، وارد صحنه رقابت شده و با حمایت از گروه ائتلاف برای فردا توانسته نتیجه بگیرد.

در این بین، از حمایت کامل آقای ایلخانی رئیس اتحادیه الکترومکانیک هم باید تشکر کنیم که بصورت هماهنگ و خالصانه از حرکت و تصمیم سندیکا حمایت کرد.

هر چند؛ افرادی نیز وجود داشتند که، مانند همیشه با تصورات و تخیلات غیر واقعی و حرکت در جهت خلاف جریان حرکت اکثر اعضای سندیکا، سعی در ایجاد تفرقه و دودستگی در بین همکاران داشتند و در 2 روز مانده به زمان اخذ رای گیری، لیستی را بنام همبستگی برای همکاران اس ام اس نمودند،

که خوشبختانه با هوشیاری همکاران و طرفداران واقعی همبستگی و انسجام صنفی ، این شیطنت مورد توجه قرار نگرفت

لذا هم اکنون که به آن لیست نگاه می کنیم، متوجه می شویم که اگر همکاران به توصیه این فرد به آن لیست رای داده بودند به این نتیجه بزرگ نمی رسیدیم و عملا جزء بازندگان این رقابت بودیم.

بعداز انتخاب مهندس زهره وندی به عنوان بهترین خبر دیروز، مهم ترین اتفاق روز گذشته انتخابات اتاق تهران، راه نیافتن محمد رضا بهزادیان رئیس اسبق اتاق تهران، علاء میر محمد صادقی عضو هیئت موسس اتاق تهران و ایران و علینقی خاموشی رئیس  اسبق اتاق ایران بود.

اگر بخواهیم بر اساس لیست ها به انتخابات نگاه کنیم، باید گفت:

مجمع فعالان توسعه در این دوره تعداد بسیار ناچیزی نماینده  دارد.

محمدرضا بهرامن، مسعود دانشمند، ابراهیم جمیلی، شاهرخ ظهیری، مهدی راسخ، روغنی، ایرج حسابی، محمدرضا نجفی‌منش، محسن نهاوندیان، سید رضا نورانی و غیره ناکامان این گروه در انتخابات اتاق بازرگانی تهران بودند.

 گروه خواستاران تحول نزدیک به اصلاح طلبان نیز در این دوره تجربه تلخی داشت و تقریبا به جز دو نفر از این گروه، فرد دیگری به اتاق راه نیافته است.

فاطمه دانشور و محسن مهرعلیزاده تنها بازمانده‌های گروه خواستاران تحول در اتاق تهران هستند.

محمدرضا بهزادیان، سید حمید حسینی، جمشید عدالتیان شهریاری، پرویز شهپر، توقیق مجدپور ، مرسل صدیق، عباس وطن‌پرور و حمیدرضا عارف هیچ کدام موفق به کسب آرا لازم نشدند.

چهره‌های شناخته شده دیگری نیز در اتاق بودند که در این دوره موفق به کسب صندلی در هیات نمایندگان نشدند.

محسن حاجی بابا، مجید رضا حریری، محمد مهدی رئیس‌زاده و ابوالحسن خلیلی افرادی هستند که در این دوره از گروه پیشگامان وفاق به اتاق نیامدند.

هرچند علی نقی خاموشی و علاء میر محمد صادقی که هر دو با حکم امام خمینی (ره) به اتاق آمدند در این دوره موفق به کسب آرای لازم نشدند اما اسدالله عسگر اولادی با 708 رای و تنها یک رای بیشتر از کاندیدای سندیکای آسانسور آقای مهندس زهره وندی، انتخاب شد.

در این دوره حتی آقازاده‌ها نیز نتوانستند به اتاق بیایند،

فقط مهدی جهانگیری توانست از نزدیکان دولت به اتاق راه پیدا کند و بقیه از جمله پسر محمد نهاوندیان، داماد شریعتمداری، پسر محمد رضا عارف و برادر سعید حجاریان موفق به حضور در اتاق نشدند

علاوه بر این محمد صدر هاشمی، عضو هیات مدیره بانک اقتصاد نوین هم موفق به ورود به هیات نمایندگان به اتاق تهران نشد.

برنده اصلی انتخابات اتاق تهران ائتلاف برای فردا است که از 40 کرسی 35 صندلی را به خود اختصاص داد.

یحیی آل اسحاق رئیس فعلی اتاق تهران بیشترین رای را به خود اختصاص داد و به نوعی ریاست خود را برای چهار سال دیگر تمدید کرد.


 
چرا باید در انتخابات اتاق بازرگانی شرکت کنیم؟
ساعت ٢:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱۱/٢٩  کلمات کلیدی: سید مهدی طباطبایی ، انتخابات اتاق بازرگانی ، محمدرضا زهره وندی ، سندیکا آسانسور جزء تشکلهای اتاق است

همکاران عزیز و محترم سلام

سوالی که به عنوان عنوان مطلب انتخاب کردم ، یکی از سوالاتی است که این روزها همکاران محترم از بنده می پرسند و بنده سعی دارم در سطور بعدی تا جایی که می دانم و می توانم ، به این سوال پاسخ دهم

همیشه یکی از مهمترین وظایف مدیران تصمیم گیری خوب و انتخاب بموقع بوده است. وقتی به زندگی نامه مدیران موفق رجوع می کنیم و یا پای صحبت های آنها می نشینیم، نکته بسیار مهمی که خودنمایی می کند تصمیم گیری های به موقع آن مدیر بوده است.
بخش خصوصی از جمله اعضای محترم سندیکای آسانسور ،  در نهایت در 18 اسفند 93 دارای منتخبینی خواهند شد که در آینده ، تصمیمات این منتخبین بر روی زندگی این اعضاء اثر خواهد گذاشت

در این روز تنها  40 نفر  از بین 251 کاندیدای امروز، انتخاب می شوند و در نهایت سکاندار مهمترین پارلمان بخش خصوصی یعنی اتاق بازرگانی استان تهران می گردند.
آمارها نشان می دهند که در دوره قبل تنها حدود 21 درصد از اعضای محترم اتاق پای صندوق های رای حاضر شده اند. این درصد در مقایسه با مشارکت بخش خصوصی در کشور های دیگر قابل مقایسه نیست.

ناگفته پیداست که عملکرد اتاق در دوره جدید، بطور مستقیم بر کل فضای کسب و کار اعضای اتاق  و اعضای سندیکای آسانسور تاثیر خواهد داشت.
 در اینگونه انتخابات معمولا عضوی که رای نمی دهد دیگر نمی تواند حقی را نیز طلب  کند و معمولا هیئت نمایندگان منتخب شده، بیشتر حافظ مناقع اعضای فعال می باشند.

تاکنون سندیکای آسانسور در انتخابات گذشته اتاق بی رنگ و بی نقش ظاهر شده است. اما هیئت مدیره کنونی ، سعی دارد با مشارکت موثر و هدفمند و کمک به گروه همسو در اتاق، سهم بیشتری در تصمیم گیریهای کلان در صنعت آسانسور داشته باشد


لذا امید است با حضور حداکثری همکاران در انتخابات 18 اسفند گامی مهم برای اعتلای صنعت آسانسور برداریم


 
انتخابات اتاق بازرگانی و لزوم حضور یک نماینده از صنعت آسانسور در آن
ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/۱۱/۱٤  کلمات کلیدی: سید مهدی طباطبایی ، یک دوست ، تامکو ، سندیکا آسانسور
سلام همکاران گرامی
بعد از برگزاری جشن پانزدهمین سالگرد تاسیس سندیکای صنایع آسانسور و پله برقی ایران در هتل ارم و حضور پر شور و با شکوه همکاران در این مراسم و همچنین حضور دکتر سلطانی معاون اتاق تهران و هیئت همراه در جلسه و صحبت چند دقیقه ای آقای مهندس انصاری رئیس هیئت مدیره شرکت کیسون و ...
یکی دو تن از همکاران، که گویا تنها با زبان خواستار قدرت و بزرگی سندیکا هستند و اگر این قدرت و اثر واقعیت عینی بیابد دنبال بهانه جویی هستند. در گروه وایبری مختص این جشن مسائلی مطرح نمودند که جهت روشن شدن ذهن همکاران و خوانندگان محترم، مطالب زیر را در مورد اتاق بازرگانی، بیان می نمایم
-اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران به منظور ایجاد هماهنگی و همکاری بین بازرگانان و صاحبان صنایع و معادن با حضور نمایندگان دولت و بخش خصوصی فعالیت می‌کند و مجوز فعالیت سندیکای آسانسور و پله برقی توسط این اتاق صادر گردیده است.
همکاری با سازمان‌های دولتی و سازمان‌های وابسته به دولت یا تحت نظارت آن و شهرداری‌ها از جمله ارائه مشاوره در زمان تهیه لوایح و مقرراتی که با امور بازرگانی و صنایع و معادن ارتباط دارد، از وظایف این نهاد به شمار می‌رود و صنعت آسانسور از بدو تاسیس تا سال 91 از این ظرفیت، هرگز استفاده نکرده است.
اتاق بازرگانی بر اساس قانون، مدیریت دبیرخانه شورای گفت‌‌‌وگوی دولت و بخش خصوصی را بر عهده دارد
و جهت بحثهای بخش خصوصی با نهادهای حاکمیتی، نقش اساسی را ایفاء می نماید.
پارلمان بخش خصوصی یا همان اتاق بازرگانی ۶۰ نماینده دارد که ۴۰ نماینده آن از بخش خصوصی و ۲۰ نماینده آن از طرف دولت انتخاب می‌شوند.
اعضای دولتی اتاق بازرگانی ‌مستقیم توسط وزیر صنعت، معدن و تجارت انتخاب می‌شوند.در این خصوص وزیر اختیار تام دارد که نمایندگان دولتی را از بدنه دولت یا از بخش خصوصی انتخاب کند.

انتخابات اتاق هر چهار سال یک ‌بار برگزار می‌شود
در اتاق بازرگانی تهران ۴۰ نفر و در اتاق شهرستان‌ها ۱۵ نفر از بخش خصوصی انتخاب می‌شوند.
در گذشته تقسیم‌بندی‌ها این‌گونه بود که اتاق‌های بازرگانی به سه بخش صنعت، معدن و بازرگانی تقسیم می‌شدند، اما امسال این تقسیم‌بندی تغییر کرده و بخش کشاورزی هم به آن اضافه شده است.

ثبت‌نام نامزدهای دوره هشتم انتخابات هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران از چهارم تا یازدهم بهمن ماه در محل اتاق تهران انجام گرفت که طی آن ۲۵۱ فعال اقتصادی برای حضور در انتخابات در چهار حوزه بازرگانی، صنعت، معدن و کشاورزی ثبت‌نام کردند.
امروز اعضای اتاق‌های بازرگانی در انتظار برگزاری انتخابات هشتمین دوره هیأت نمایندگان اتاق‌های بازرگانی هستند. انتخاباتی که ١٨ اسفند برگزار می‌شود و برای این جماعت تب و تاب خاصی ساخته است؛ به نحوی که با ثبت نام ۲۵۱ نفر فعالیت‌های انتخاباتی نمایندگان بخش خصوصی ابعاد تازه تری به خود گرفت.
آقای محمد رضا زهره وندی از طرف هیئت مدیره سندیکا به عنوان کاندیدای صنعت آسانسور معرفی شده است
چند نفر دیگر از کاندیداهای این دوره،  عبارتند از
رقابت آقازاده های دولتی برای تصاحب اتاق بازرگانی بخش خصوصی!

بعد از استعفای آقای نهاوندیان و رفتن وی به دولت اولین زورآزمایی دولتی در اتاق بازرگانی شکل گرفت و سرانجام رئیس دفتر رئیس جمهور یعنی آقای نهاوندیان از معاون اول رئیس جمهور یعنی اقای جهانگیری پیشی گرفت و ریاست اتاق بازرگانی به نایب رئیس اتاق، یعنی غلامحسین شافعی که نزدیک به آقای نهاوندیان بود، رسید‌.


 
چرا ما در افزایش کیفیت و ایمنی آسانسور ها موفق عمل نمی کنیم؟
ساعت ٢:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٦/۱٥  کلمات کلیدی: آسانسور ، استاندارد آسانسور ، شرکتهای آسانسوری ، یکدوست آسانسور سید مهدی طباطبایی

سلام دوستان و همکاران گرامی

چندی قبل، مقاله ای با عنوان فوق نگاشتم و برای مجله دنیای آسانسور ارسال کردم، که گویا در شماره جدید چاپ خواهد شد. ضمن تشکر از آقای تقوی و آقای دنیابیگی و کسب اجازه از این دو عزیز، متن ارسالی را در زیر می آورم تا خوانندگان محترم وبلاگ هم، ملاحظه نمایند و نظرات خود را ارسال نمایند تا این مقاله پخته تر گردیده و به صورت یک طرح اجرایی در اختیار مسئولین محترم ، قرار گیرد.

----------------------------------------------------------------------------

چرا ما در افزایش کیفیت و ایمنی آسانسور ها موفق عمل نمی کنیم؟

مدتی است که ذهنم درگیر این مسئله است که؛ چرا؟! علیرغم تلاش و پیگیری سندیکا، سازمان ملی استاندارد، وزارت صنعت، شهرداری ها و ... در مجموع در ساماندهی صنعت آسانسور و افزایش کیفیت و ایمنی آسانسورهای منصوبه در کشور و جلوگیری از مفاسدی چون مهرفروشی، تقلب، جعل و ... در صنعت آسانسور، خیلی موفق نیستیم.

این امر دلایل متفاوتی می تواند داشته باشد ولی بطور قطع، یکی از علل آن، ضعف تحلیل مراکز تصمیم گیری برای صنعت آسانسور و عدم تفکر سیستمی نسبت به نتایج حاصله از تصمیمات اخذ شده است.

چون این بحث بسیارمهم می باشد، اجازه بدهید برای بیان روشن تر موضوع، از مثالی استفاده کنم.

سالها پیش وقتی هند مستعمره ی انگلیسی ها بود، تعداد مارهای کبری در سطح شهر دهلی زیاد بود و این یک خطر جدی محسوب می شد. دولت احساس کرد به تنهایی نمی تواند از عهده ی مدیریت این وضعیت بر بیاید. به همین دلیل تصمیم گرفته شد که شهروندان به مشارکت دعوت شوند. برای هر مار مرده ای که تحویل می شد، جایزه ای نقدی در نظر گرفته شد. این استراتژی ابتدا بسیار موفقیت آمیز بود و مارهای مرده ی زیادی تحویل شد. به نظر می آمد که در طول زمان باید تعداد مارهای مرده کم و کمتر می شد. اما با کمال تعجب دیده شد که تعداد مارهای مرده تحویلی هر روز در حال افزایش است!

شاید بتوانید دلیلش را حدس بزنید!!

مردم احساس کردند این کار درآمد خوبی دارد و بسیاری از آنها به پرورش مارهای کبرا پرداختند تا درآمد خوبی به دست بیاورند. اما ماجرا در همین جا، تمام نشد. دولت اعلام کرد که دیگر برای مارهای کبرای مرده جایزه ای نمی دهد! مردمی که دیدند این کسب و کار دیگر رونق ندارد، مارها را به دورترین نقطه از خانه شان برده و رها می کردند. می توانید حدس بزنید که همان زمان که یک نفر در سمت دیگر شهر، مارهایش را رها می کرد، کسی هم بود که از آن سمت شهر به این طرف آمده بود تا مارهای خود را رها کند!

در مثال بالا دیدیم که؛ مسئولان برای رفع یک معظل، فقط به "نخستین تاثیر یک تصمیم" توجه کرده بودند و این به خوبی نشان می دهد که اگر در هنگام برخورد با یک مشکل یا تهدید عمومی، مسئله را از یک منظر، نگاه کنیم و تصمیمات را تنها با هدف رفع همان یک مشکل اخذ نماییم و افق دید خود را گسترش ندهیم و به جوانب آن توجهی نکنیم. بزودی متوجه می شویم که؛ بواسطه اخذ تصمیم به ظاهر درستی، زنجیره ای از اتفاقات ناخواسته را رقم زده ایم که شاید رفع اثرات آن، بسیار سخت تر باشد.

حال به اصل ماجرا بر می گردم

در ابتدای قرن حاضر با ساخت ساختمانهای چندین طبقه، آسانسور توسط شرکتهای غربی وارد ایران شد و تا زمان انقلاب توان تولید و نصب آسانسور در انحصار چند شرکت بزرگ آسانسوری باقی ماند. وقتی بعد از پایان جنگ، ساخت و ساز ساختمانهای چندین طبقه، چند برابر شد و  شرکتهای بزرگ آسانسوری قبل از انقلاب، به علت ورشکستگی یا عدم مدیریت مناسب، نتوانستند پاسخگوی نیاز روزافزون بازار آسانسور باشند. افزایش شدید تقاضای خرید آسانسور، فرصت مناسبی را برای افزایش درآمد کسانی که قطعات مورد استفاده در ساخت آسانسور را می شناختند و یا نصب آسانسور را بلد بودند فراهم نمود و تعداد شرکتهای جدید آسانسوری به شدت افزایش یافت چون که برای فروش یکدستگاه آسانسور، قیمتی معادل یک واحد آپارتمان ، در نظر گرفته می شد.

درآن زمان، نیاز سازنده ها باعث می شد تا در برابر خواست بجا یا نابجای فروشنده ی آسانسور، سکوت و اطاعت کنند و آسانسوری با کیفیت و ایمنی مورد نظر فروشنده ی آسانسور، تحویل بگیرند.در این بین ملاحظه شد که بعضا آسانسور ناایمن و نامرغوب فروخته می شود و مرجعی هم وجود نداشت. تا اینکه این گونه سودجویی ها چندین حادثه ناگوار به وجود آورد و تعدادی از افراد کشته شدند و شرایط یکطرفه ی شرکتهای آسانسوری و عدم تعهد تعدادی از آنها نسبت به کاری که انجام می دادند و بی عدالتی های صنفی، مورد توجه مسئولین قرار گرفت و ایشان را به فکر انداخت که چگونه می توانند شرکت خوب آسانسوری را از بد تشخیص دهند. جواب پیدا شد "پروانه طراحی و مونتاژ". جلسات در وزارت صنایع وقت، با حضور تعدادی از شرکتهای آسانسوری، بی وقفه برگزار شد تا ضوابط ، تدوین گردید و پروانه ی طراحی و مونتاژ آسانسور، که نشانه توانایی شرکت آسانسوری بود، صادر گردید. اما برای خریداران چندان فرق نمی کرد که شرکت فروشنده ی آسانسور پروانه دارد یا نه! آنها فرق آسانسور خوب را از بد تشخیص نمی دادند. شرکت خوب مشخص بود ولی ملاک تشخیص آسانسور خوب معلوم نبود. برای این مسئله هم جواب پیدا شد. "گواهینامه استاندارد آسانسور" ملاک تشخیص آسانسور خوب از بد شد. اینبار همه بسیج شدند تا سنگ بنای، ویرایش استاندارد و بازرسی آسانسور گذاشته شود. مرجع ثالث (استاندارد) وارد عرصه تعامل، بین فروشنده و خریدار آسانسور شد. بنا شد با بازرسی از آسانسور نصب شده، گواهی ایمنی صادر شود.  اما برای اجرای بازرسی ها به نیرو احتیاج بود، تعداد محدود افرادی که توانایی بازرسی را داشتند باعث گردید تا سازمان استاندارد، تعدادی از شرکتهای بازرسی خود را تشویق نماید تا وارد این مقوله گردند و بازرسان جدید را آموزش داده و استخدام نمایند. ابتدا هرکسی حتی صاحب ساختمان می توانست درخواست بازرسی آسانسور کند ولی مسئله ی استاندارد جدی گرفته نمی شد. مسئولین وارد عمل شدند و اعلام کردند: تنها شرکتهای مجاز (خوب) می توانند درخواست بازرسی از آسانسورها را داشته باشند و گرفتن گواهی بازرسی آسانسور، از یک شرکت بازرسی معتبر، شرط دریافت پایانکار ساختمان ها شد. حرف درست بود، کار تخصصی باید توسط شرکت متخصص، انجام می شد. چند ماه بعد از این تصمیم ملاحظه شد که؛ مشتریان تعدادی از شرکتهای مجاز آسانسور (دارای پروانه طراحی و مونتاژ) و تعدادی از شرکتهای بازرسی به شدت زیاد شده است.

به علت حمایت قانون، فروش بیشتر آسانسور های خوب، امکانپذیر شده بود ولی رقابت ناسالمی شکل گرفت و تعدادی از شرکتهای دارای پروانه، با کنار گذاشتن دغدغه فروش آسانسور، وارد کسب و کار جدیدی شدند و  با دریافت مبلغ کمی ( از50 تا 150هزار تومان) کل قوانین را دور می زدند، بگونه ای که برای هر مراجعه کننده ای، درخواست بازرسی می دادند و مهر می زدند و شرکتهای بازرسی هم با استخدام بازرسانِ پر مشتری، کسب خود را رونق دادند-این مسئله چنان لوث شد که یک شرکت دو نفره، نزدیک به هزار آسانسور را در سال به شرکتهای بازرسی، معرفی می کرد و پدیده زشت مهرفروشی از همین جا پایه گذاری شد.

شرکتهای بازرسی، وارد رقابت باهم شده بودند و هریک خدمات بیشتری به مشتریان (آسانسوری ها) می دادند. بعضی از بازرسان خدمات مربوط به نقشه و محاسبات ارائه می دادند و برخی دیگر رابط فروش مهر شده بودند و سربرگ سفید مهر شده ی شرکت مهرفروش را به تعداد انبوه و قیمت کمتر، خریده و بین نصابان خریدار مهر به انصاف بیشتر، می فروختند. مشتری مداری به اوج رسیده بود. شرکتهای بازرسی ، گواهی استاندارد را بدون دریافت هزینه با پیک به درب شرکتهای آسانسوری می فرستادند و هزینه خود را بصورت قسطی و چک چند ماهه دریافت می کردند، روابط ناسالم شده بود، سازمان استاندارد وارد عمل شد و اعلام کرد: از این پس همه ی کارها باید از طریق سامانه اینترنتی ثبت گردیده و توسط این سازمان به شرکتهای بازرسی ارجاع شود. مدتی نگذشت که ناگهان از بازار خبر آمد که؛ گواهینامه ی استاندارد بدون بازدید و طی یکی، دو روز به متقاضیان تحویل می گردد. مسئله مشکوک بود چندان که ناگزیر، پلیس وارد عمل شد، جاعل و شبکه جعل دستگیر شدند. خبر بیست و سی مسئله را به اطلاع عموم رساند. راه حل جدید پیشنهاد گردید "ارتباط بین مرکز صدور پایانکار با پایگاه سازمان استاندارد"

 اما این همه ی حکایت نیست

چندان که هنوز شرکتهای مجاز با افراد متبحر و کاردان خیلی کار ندارند. تکنسین ها و کارگران فنی و مجاز، بیکارند. کارگاههای تولیدی خوب با مشکل تولید رو به رو شده اند. تورم سرسام آور و گرانی قیمت ها امکان رقابت سالم را برای فروشندگان قطعات کاهش داده است، اجناس نامرغوب و جعلی در بازار فراوان و کیفیت آسانسور های منصوبه به مراتب کاهش یافته، آسانسورها ایمن هستند اما مرغوب نیستند و صدها بازرس استخدام شده که بنا بود آسانسورهای خوب را از فروشندگان آسانسور تحویل بگیرند تنها آسانسور ایمن تحویل می گیرند و در مواردی اندک، کاری که شایسته ی این پست نیست، انجام می دهند. چراکه متاسفانه چرخه ی سقوط، دوباره به کار افتاده و مفاسد اقتصادی، در قسمتهایی از بدنه ی این صنف رسوخ کرده است، نمی خواهم مدیران حال و گذشته، واردکننده، لوازم فروش ، شرکت آسانسوری، نصاب، بازرس و یا هرکس دیگری را قربانی کنم و دنبال مسببش بگردم. اما باید بگوئیم عاقل از یک سوراخ نباید دو بارگزیده شود ولی ما گزیده شدیم، نه دو بار، که بارها و هر بار بجای تفکر بیشتر، برای مسدود کردن راه های نفوذ متخلفین، منفعلانه عمل نموده و تنها آنان را ناسزا باران کرده ایم

لذا به نظر نگارنده؛ چون مسئولین به تنهایی نمی توانند از عهده ی مدیریت این وضعیت برایند. باید شهروندان را به مشارکت دعوت نموده و با کار فرهنگی و تبلیغات هوشمند در رسانه های عمومی، فرهنگ و آگاهی مردم را نسبت به خطرات استفاده از آسانسورهای نامرغوب افزایش دهند و از قدرت عظیم آگاهی عمومی، جهت رفع این معضل استفاده نمایند.

سید مهدی طباطبای

یکدوست


 
خبر دستگیری جاعل گواهینامه استاندارد آسانسور
ساعت ٩:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٥/٢۳  کلمات کلیدی: گواهینامه جعلی استاندارد آسانسور ، جاعل استاندارد آسانسور ، کشف هولوگرام شرکتهای بازرسی از جاعلان ، یکدوست آسانسور

سلام همکاران عزیز

مدتی است که  گزارشهای متعددی مبنی بر جعل گواهینامه های استاندارد منتشر می شد

که با پیگیری مسئولین مربوطه، پرونده ای در پلیس آگاهی مطرح گردید و با دستگیری خریداران و واسطه هایی که در منطقه بزرگراه فتح فعال بودند، جاعل اصلی دستگیر گردید و خبر آن در بیست و سی دیشب پخش گردید.

سرهنگ محمدیان رئیس پلیس آگاهی تهران بزرگ گفت: بدنبال اعتراض مردم در خصوص بی کیفیتی آسانسور های نصب شده و همچنین بعضا خرابی هایی که منجر به مخاطرات جانی شده بود. در صدد بررسی علت ماجرا بر آمدیم که در راستای همین بررسی ها گروهی از جاعلان گواهی استاندارد شاناسایی و دستگیر شدند.

وی در ادامه تصریح کرد: با توجه به بررسی های اداره آگاهی این جاعل طی ۸ ماه اخیر ۲۰۰ تا ۳۰۰ گواهی استاندارد جعلی صادر کرده است.

این جاعل گواهی آسانسور گفت :  برخی نصابان آسانسور که به صورت شخصی فعالیت می کنند و صلاحیت آنها توسط سندیکای صنعت آسانسور و اداره استاندارد تایید نشده به من مراجعه کرده و خواستار صدور گواهی جعلی شدند.

-------------------------------

از همکاران محترم درخواست می نمایم جهت جلوگیری از سوء استفاده های مشابه و کاهش آسیبهای صنفی که توسط سودجویان به بدنه صنعت آسانسور وارد می گردد در صورتی که اطلاعات خاصی در مورد تقلب ، جعل و ...  دارند به سندیکا اطلاع دهند تا پیگیری شود.

خبر دوم اینکه در نمایشگاه صنعت ساختمانِ امسال، سالن 38A به صنعت آسانسور اختصاص پیدا کرده بود و تعدادی از همکاران در این سالن غرفه داشتند


 
دعوت به همکاری
ساعت ٦:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٢/٢٤  کلمات کلیدی: سید مهدی طباطبایی ، یک دوست ، تامکو ، بزرگترین شرکت آسانسور

سلام همکاران عزیز

اینجانب سید مهدی طباطبایی مدیرعامل شرکت فنی مهندسی تامکو (تحول انتقال میهن) جهت ایجاد بزرگترین شرکت آسانسوری ایران، دست همکاری به سوی همه دوستان گشوده و در جستجوی شریک و همکار دلسوز می باشم

شماره همراه: 09122485924

-------------------------

مرامنامه ی پیشنهادی برای موسسین

با امید به فضل و عنایت خداوند، شراکتی جدید را با اصل صداقت و سلامت، بنیان خواهیم گذاشت و از سال 1393 اهداف زیر را پیگیری می نماییم و با تلاشی که خواهیم نمود ؛ حتما و صددرصد موفق می شویم

می خواهیم با کمک یکدیگر، بزرگترین شرکت آسانسوری ایران را ایجاد نماییم و  برندی معتبر با کیفیت بی نظیر بسازیم، می خواهیم قسمتی از سهام این شرکت بزرگ را داشته باشیم، می خواهیم موتور، ریل و درایو آسانسور را در ایران بسازیم و این کارها را باید تا قبل از پایان قرن (سال1400) انجام دهیم.

از خداوند می خواهیم که کمکمان کند و برای این امر، به همدیگر قول می دهیم که، تمام توانمان را صرف اینکار نمائیم و برای رسیدن به این هدف بزرگ،از تلاش بی وقفه ی خود، دست بر نداریم و هرگز تسلیم نشویم.

این را به خوبی می دانیم؛ به محض اینکه متعهد به انجام این کار مهم و مفید گردیم، عنایت خداوند برای کمک به ما از همه طرف، وارد می شود و همه ی مخلوقات خداوند به یاریمان می آیند و کمک های طبیعی از راه می رسند، چیزی که هرگز در خواب هم نمی دیدیم

کسی قرار نیست، کاری برای ما انجام دهد باید شروع کنیم، دیری نمی گذرد که همه  کارها سامان می گیرد. باید هر چه زودتر کنترل شرایط را بدست گیریم، باید موقعیت کنونی را درک کنیم و مغتنم بشماریم و مطمئنیم؛ در شجاعت کنونی ما، نبوغ، قدرت و اعجازی نهفته است که به کمک ما می آید.

می دانیم که؛ نیروی تغییر در دنیا، روی هر کاری تاثیر می گذارد، ما کمترین کنترلی بر روی، تغییراتی که در شرایط کاریمان رخ می دهد، نداریم. بعضی از این تغییرات بسیار جدی است و ما در مقابله با آن 2 راه بیشتر نداریم.

یا سوار بر امواج تغییرات می شویم و یا در امواج آن غرق می گردیم

ما باید حاکم بر تغییرات باشیم وگرنه قربانی آن می شویم. اگر ما شرایط جدید کاری در صنعت آسانسور را خلق نکنیم، حتما مخلوق شرایط ایجاد شده، توسط دیگران خواهیم شد.


 
تاسیس صندوق حمایت از اعضای نیازمند صنعت آسانسور
ساعت ۸:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٢/٢٢  کلمات کلیدی: صندق حمایت صنفی ، یک دوست ، تامکو ، سید مهدی طباطبایی

سلام همکاران گرامی

به استحضار همکاران محترم می رسانم: در تاریخ 9 اردیبهشت93 در محل سندیکای آسانسور، نشست اعضای فعال در تاسیس صندوق حمایت از اعضای نیازمند در صنعت آسانسور با حضور مدعوین و به نیابت از سوی برخی از دیگر اعضاء تشکیل و پس از بررسی و اصلاح مواردی از آیین نامه اجرایی، موارد زیر مشخص گردید.

 اعضای هیات موسس: آقایان رجایی، نیازی، علی موسی خانی، مجید عبدالهی، مهندس حریری، عسگریان فر، حق شناس و فرزاد فروزنده پور و خانم باهر

اعضای هیئت امناء صندوق عبارتند از: آقایان کورس، ادریسی، زهره وندی، موسی خانی، حق شناس، حریری، اسکندرپور، نادری وند، عسگریان فر، نیازی، شاکری، امرالهی و عبدالهی و خانم باهر

هیئت مدیره صندوق: آقایان زهره وندی، نیازی، اسکندرپور و خانم باهر

بازرس صندوق: آقای فروزنده پور

طبق آخرین خبر که از آقای ایرج نیازی دریافت کردم ، به حمد الهی و همت و سخاوت هیئت امناء محترم صندوق ، تاکنون مبلغ 296 میلیون تومان ، جمع گردیده است و تامین مالی این امر خیر ، توسط خیرین دیگر ، درحال پیگیری است

 


 
ساماندهی صنایع آسانسور و پله برقی یک امر ضروریست
ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٢/٢  کلمات کلیدی: حسابرسی سندیکا ، مجمع فوق العاده سندیکا ، مقاله روزنامه شرق ، ساماندهی صنایع آسانسور

همکاران عزیز و محترم، سلام

چند خبر از سندیکا خدمتتان ؛ تقدیم می نمایم

1- مجمع عمومی سندیکا در روز  20 خرداد 93 در سالن اجتماعات نیروگاه طرشت (برق آلستوم) برگزار خواهد شد. همزمان مجمع فوق العاده نیز، تشکیل خواهد شد

2- حسابرسی سال 1392 سندیکا ، توسط امین حسابرس افق از تاریخ 5 اردیبهشت آغاز خواهد گردید.

3- مقاله ای در روز 17 فروردین در صفحه 4 روزنامه شرق در ستون اصناف  با عنوان قطعاتی که با جانمان بازی می کند چاپ شده ، که باید توسط سندیکا پاسخ داده شود.

در این مقاله گفتگویی با فردی به نام مصطفی شیخی به عنوان فعال پرسابقه صنعت و  عضو سندیکای آسانسور انجام شده ، که بسیار  تامل برانگیز است و چون در سوابق سندیکا، عضویت شخصی با این اسم وجود ندارد و روزنامه شرق هم درخواست  سندیکا مبنی بر ارائه شماره تماس ایشان را، اجابت نکرده است لذا از همه خوانندگان درخواست می نمایم که؛ اگر ایشان را می شناسند، خبر دهند 

در این مقاله به افزایش 400درصدی آمار مرگ ومیر ناشی از حوادث آسانسور اشاره شده، که منبع آن مشخص نیست یا در جایی دیگر برترین برند موتورهای آسانسور را ELECOMP معرفی کرده و ...

4- حاج آقا فروزنده پور، دبیر محترم سندیکا، برنامه ای با عنوان "ساماندهی صنایع آسانسور و پله برقی ایران یک امر ضروریست"  به هیئت مدیره سندیکا، ارائه کرده اند که اجرایی شدن آن بسیار به سود صنعت آسانسور است. ایشان عوامل نابسامانی را به 5 دسته تقسیم کرده اند و برای هر یک راه حلی را پیشنهاد نموده اند

الف) خریداران سودجو که دانسته آسانسور بی کیفیتی ولی ارزان را می خرند

ب) فروشندگان  قطعات بی کیفیت

ج) نصابان آسانسور که مستقیما با کارفرمایان،قراداد می بندند

د) تولیدکنندگان قطعات بی کیفیت و ارزان

ه) شرکتهای متخلف مهرفروش که این زنجیره را تکمیل می نمایند

-------------------------------------

در پایان، امیدوارم که هیئت مدیره سندیکا با تمرکز بیشتر بر روی جلوگیری از فروش و نصب آسانسورهای بی کیفیت ، از راهکارهای پیشنهادی ایشان، استفاده نماید


 
← صفحه بعد